Skip, mijn zwarte kater van 5 1/2, is een ware Rolling Stone: zijn huis is waar zijn hoed ligt. Meestal komt ‘ie ergens in de avond binnen sjokken na de hele dag de hort op te zijn geweest. Maar vanwege de kou besluit ik hem maar eens wat eerder in huis te halen. Meestal volstaat een poging tot fluiten mijnerzijds, en binnen een minuut verschijnt meneer dan. Maar gisteren moest ik op zoek omdat hij vertikte om te luisteren. Een buurvrouw van een paar huizen verderop ziet mij zoeken: ‘..zeg weet jij wel dat jouw kat de laatste weken altijd bij mij zit…?’. Ik vertel haar dat Skip een Rolling Stone is. De buurvrouw, een dierenvriendin, vindt dit geen probleem overigens, maar dat ik het maar weet. Ik loop achter haar aan de woonkamer binnen en zie Skip languit op buurvrouw’s bank liggen. Verder tel ik nog zes katten, allen van haar, en een Berner Senner (een hond-achtige). Buurvrouw:‘…ja ik snap ook niet waarom jouw kater altijd hier naar binnen loopt, zelf heb ik alleen meisjes-katten….‘. Ik ben zo trots op mijn Skip…

Skip! You go man!
En dan weet je nog niet wat hij overdag doet als je niet bent.
http://m.blog.hu/ca/cartoonheroes/image/Porphyrogenitus/C_JB_fritz_b.jpg
het bevalt Skip goed thuis bij zo’n aardig vrouwtje op schoot. .Lekker binnenhuden dus