Het is deze week Boekenweek (vanaf 10 t.m 20mrt). De schrijver van het stukje links droomt er al jaren van ook ooit het Boekenweekgeschenk te mogen schrijven. ‘Dit jaar die verrekte talentloze Zwagerman’, vervloekte de redacteur v.h Sufferdtje. Gisteren, op die verloren zondagmiddag, nam hij een Twentsch Kruidenbittertje. En nog maar een. En toen gebeurde het: het stukje schreef zich zelf. Een beetje van de geile Jan Wolkers erbij: …zo’n stevig Belgisch paard met van die machtig brede dijen.., een wolkje Mulisch: ‘…Die vier benen zijn het fundament het contact met zandweg en de straat het hoofd dat moet de denkkracht leveren…’. Hmm België, kwam die Claus daar niet weg:‘..als vliegend paard ontpoppen en stiekum als Pegasus op Twente landen gaan…. Klaar. En geplaatst. Helaas was het schrijverschap van korte duur. Tot vanmorgen duurde het.