Ferdi E., Volkert van der G. en Karst T. Zo maar een rijtje personen die de meeste van u mogelijk alleen kennen met initialen. De privacy is een hoog goed. Dit geldt zeker op het moment dat de media over iemand willen berichten. Waarom moeten we gewaarschuwd worden voor iemand die het kennelijk prettig vindt om brandweerkleding te dragen. Tegen deze nepspuitgast (©tctubantia) is geen aangifte gedaan, is formeel dus niet eens een verdachte, maar staat wel met naam en voornaam in de media. Hoe werkt zoiets? De brandweer stuurt een persbericht de wereld in, dat vervolgens klakkeloos wordt overgenomen?

Een daghap is een goedkope maaltijd bij een restaurant. Er is geen (of nauwelijks) keuze; voor een beperkt bedrag krijgt je de daghap van de dag. Voor een niet nader te noemen magazine (kuch…dat moest ik beloven..) mochten 4 Enschedeërs, waaronder ondergetekende, een avondje daghaptesten. Ik ben niet uitgekozen omdat ik zo’n culinair expert ben, integendeel, maar ik reageerde gewoon snel op de oproep via Twitter (of was het Feestboek?). De daghappen van de Kater, Atrium, SamSam en Central Park moesten op waarde geschat worden. Van reepjes kophaas met champignon en tomaat in een roquefortsaus met fusillie (….yammie ) bij de Kater naar het biefstukje met boontjes en aardappeltjes  (volgende keer iets minder scheutig met de zout) van Central Park, het smaakte allemaal voortreffelijk. De beenham Italiënne met pasta van eetcafé Atrium (zie foto) stond bij mij uiteindelijk op nr 1. Effe uitbuiken nu…

Zo krijgt zo’n foto toch nog een heel andere lading…

Alweer een paar weken lang zit ik op zondag 12.00 uur voor de buis om naar het Filosofisch Kwintet te kijken. Eigenlijk zit ik vooral naar vaste gast Ad Verbrugge te kijken. Het lijkt of de andere 4 v.h kwintet er een beetje voor Piet Snot bij zitten en dat Ad de wereld voor zover wij die kennen, aan ons uitlegt. In deze digitale tijd kost het wat moeite om de hele 50 minuten dit anachronistische programma uit te zitten. Kijken en luisteren naar de filosofische duidingen van Ad is vermoeiend, maar het is vooral dat bezwerende gezwaai met die handen, dat na een 15tal minuten, hoewel ze nog maar net open zijn, de ogen dichtvallen. Ad Verbrugge, de man die met z’n handen praat:

Door Matijn z’n oma. Matijn komt uut Almelo, en is voormalig nieuwslezer van RTVOost. De cursus Twents bestond al een tijdje op mp3 maar omdat Martijn z’n Oma dolgraag ook op YouTube wilde, nu ook daar verkrijgbaar. Matijn: ‘ze bleef maar aandringen. Haar cursus twents moest en zou op youtube. Alleen maar mp3′tjes is volgens haar “onmeunig olderwets!‘ Vandaar: omaroelie.nl

Les 1. De iPod.

Een motie van Treurnis aan heur broek voor Marilyn lookalike en wethoudster van Werk en Inkomen, Myra Koomen. Het leven van de échte Marilyn was één grote treurnis: drank, drugs en depressies. Het leven van Myra gaat ook niet echt over rozen. Vooral in het begin van haar overstap naar het Twentsche werd ze geridiculiseerd, bespot en gejonast om haar on-Tukkerse benadering v.d politiek. Wij Tukkers houden nu eenmaal niet zo van druktemakers: wie loat oons nich in ‘n tuk driet’n. Maar wat wil je als je de looks hebt en de camera gek op je is. Ok, een beetje meer zelfspot was wenselijk geweest, maar ze deed haar werk meer dan uitstekend. Naar CDA-maatstaven dan. En nu weer een Motie van Treurnis aan de broekrok. Jammer dat het geen reet voorstelt; daarvoor zal een Motie van Wantrouwen door de gemeenteraad moeten worden uitgesproken. Myra kan dus gewoon doorgaan met snoeien van arme leu. Een Motie van Schaamte is wellicht wenselijk.

De Zet ‘m op 11-Tour v.d regionale rampenteevee is weer gestart. Doorgaans is deze mededeling voldoende om het dorp helemaal leeg te laten lopen. Richting het volgende dorp welteverstaan want een beetje normaal denkend mens wil niet geassocieerd worden met een dergelijk debiliserend programma. Wie niet op tijd uit het dorp is gesmeerd wordt uit de scootmobiel gesleurd, voor de camera gezet en door de geblondeerde juf met de irritant hoge stem niet alleen letterlijk te kijk gezet door een aantal vragen op kleuternivo voorgeschoteld te krijgen. Om vervolgens aan het, zucht, stokkenvangspel mee te spelen. Het is allemaal de schuld van tante Toos uit Nutter. ‘Wie is Toos uit Nutter?’, hoor ik u denken. Tante Toos is degene die aan elk nieuw programma haar fiat moet geven. De verantwoordelijke producent reist peentjes zwetend af naar de oale groond van Nutter. Met een videoband waarop de pilot v.h programma (tante Toos heeft nog niet van die nieuwerwetse apparaten). Geeft Toos een thumbs down gaat het programma in de ijskast, bij thumbs up wordt het over Overijssel uitgestort. Tante Toos is gevreesd aan de Hazenweg in 074.

Hij bedoelt het nooit zo kwaad, maar het komt bij hem altijd zo rottig de strot uit (art. in de Tub). Over Wendrich heb ik het, vorig jaar nog pleitbezorger van ‘een stad die tolerantie en grootstedelijkheid nastreeft’. En voorruit doe er ook een hoerenbuurt bij. Nu hij (E´de Promotie) die grootstedelijkheid aan den lijve heeft ondervonden, 4x maar liefst, is bij Wendrich kennelijk de tolerante stoppen doorgeslagen. Berg die laptops dan eens fatsoenlijk op, knul!

Reageurder Frank B. komt met een andere grootstedelijke oplossing: neermaaien die hap. Uiteraard pas nadat er eerst gevraagd is of ze asjeblief willen opzouten. Soms moet je nu eenmaal een voorbeeld stellen.

Bij een gelikte stadscampagne hoort kennelijk een evenzeer gelikte, snel gemonteerde video volgepropt met clichébeelden. Lelijk ook, die gekeyde roodaccenten.
note: Video is verwijderd

Inderdaad heel opmerkelijk die overeenkomst. Ik had laatst ook zoiets. Toen ik een wedstrijd tussen de teams van EMOS F4 en BalopDak F3 bijwoonde moest ik ineens denken aan de Champions League finale Barcelona – Manchester United. Die 2 wedstrijden hadden ook in de verte iets van elkaar weg. Het viel mij bijvoorbeeld op dat bij beide wedstrijden de spelers in korte broek voetbalden. Opmerkelijk…